مجمع : « وَاسْتَفْتَحُوا » با كسر تاء به صورت امر نيز قرائت شده است ، و به اين قرائت معنى مىشود : خداوند بپيغمبران دستور داد كه گشايش كار خود را از خدا بخواهند . و كلمات « فِي يَوْمٍ عاصِفٍ » به صورت اضافه خوانده شده است . سخن و استفاده ى ما : 1 - در آيت 5 جمله ى « ذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللَّه » شايد به اين جهت گفته شده است كه چون در دوران زندگى يكنواخت آدمى سرگرم كارهاى روزانه ى خود است توجهى بمبدأ پيدايش خود و آغاز و انجامش ندارد چون همه روزش همانند است و يكى است ، ولى در آن مواقع كه از صورت متعارف خارج است و وضع خاصّ پيدا مىشود كه شدّت و سختى و يا خوشى و آسايش بر خلاف انتظار مشاهده مىكند متوجّه مىشود و فكر مىكند كه اينها چى است و از كجا است و كه آورده و چرا شده ؟ و همين است كه اين روزها روز خدا ناميده شده است كه در اين جور مواقع انسان به ياد خدا مىباشد و از گردش رسمى شب و روز كه هميشه بوده است ، و ديده است فكرش بالاتر ميرود و علت ديگرى درك مىكند و اين حوادث را از او مى - داند از اين جهت ايّام اللَّه ناميده شده است و دستور داده شده است كه اين گونه مواقع غير عادى و خلاف عادت را به ياد مردم بياورند تا وسيله ى تنبّه و يادآورى شود و به همين مناسبت معنى « ايّام اللَّه » موافق خواهد بود ، با گفته ى ابو مسلم كه در نقل اقوال مفسّرين نوشتيم . 2 - آيت 7 جمله هاى « ان شكرتم » تا آخر چون بگفته ى متخصصين و نوشته هاى كتابهاى لغت معنى شكر قدردانى از احسان است به همه ى اعضاى بدن يا فقط بوسيله ى زبان كه ستايش و نقل احسان باشد ، و البتّه در ارتباط مردم با يكدگر شكر لازم است و اگر بشر حس قدردانى نداشته باشد تمدّن نخواهد داشت و كسى توجّه به كسى نخواهد كرد و خاصيّت نوع دوستى و دستگيرى كه امتياز آدمى است مصداق ندارد . ولى بايد فهميد كه اين قدردانى در برابر ايجاد و آفرينش حق ، چه نتيجه دارد و مقصود از آيه چى است ؟ در درجه ى اوّل بخصوص اگر اين جمله ها را دنباله ى سخن موسى عليه السّلام بدانيم ممكن است بگوئيم : چون قدر -